Selecteer een pagina

Een hoog hek verspert de dorpsstraat van het dorpje Dogana. Wie de grens met de auto wil passeren moet via de gecontroleerde grenspost. Vroeger was dit het domein van de smokkelaars. De Italianen voorzagen de Zwitsers van boter, de Zwitsers de Italianen van koffiebonen. Die laatste werden in zware rugzakken over de bergen gedragen. Met een touwtje was de onderkant dichtgeregen. Als de grenswachten naderden kon de drager het touwtje los trekken waardoor de bonen en daarmee de bewijslast, op de grond uitgestrooid werden. Vanuit het stadje Maloja is een gezinswandeling van ongeveer anderhalf uur uitgezet die je kennis laat maken met het smokkelaarsleven.

Tegenwoordig zijn we welkom om de grens te passeren. Automobilisten worden buiten het dorp nog gecontroleerd, maar fietsers en wandelaars gaan hier door een poort in het hek van land naar land. Van Dogana is het niet ver naar het Zwisterse Castasegna. De naam van dit dorpje is te danken aan de vele kastanjebomen die altijd belangrijk zijn geweest voor het inkomen in deze streek. In de boomgaard staan oude houten schuren waar de kastanjes gedroogd werden om ze voor de handel geschikt te maken.
Castasegna is nog maar het begin van het Zwitserde deel van de vallei ‘Bregaglia’ of ‘Bergell’, dat zich uitstrekt van Chiavenna in Italië tot aan Maloja. Een unieke plek, veel bezongen en beschreven en ondanks dat niet overlopen door mensen. Het is een groene vallei met uitzicht op serieuze hoge rotsbergen, zoals de Piz Badile (3308m). Bij het wandelen letten we goed op welke paden we wel en niet in slaan. Pizzo Cengalo in de Bondasca-vallei heeft afgelopen jaar namelijk bewezen erg instabiel te zijn. Er zijn gigantische rotslawines door de vallei naar beneden gekomen. Er staan duidelijke waarschuwingsborden over waar je wel en niet zou moeten wandelen. Gelukkig blijven er meer dan genoeg mogelijkheden over.

De avond valt en we slippen terug door het hek in Dogana, na een mooie middag wandelen. Bij pizzeria Alta Villa, waar we de auto geparkeerd hadden, ploffen we op het terras. Het is tijd voor een reuzenpizza, zo groot als een wagenwiel, voor het hele gezin: de pizza famiglia.